Dollars, euro's of Egyptische ponden: waarmee betaal je echt in Caïro

Ik landde de eerste keer in Caïro met een koppig plannetje in mijn hoofd: wat dollars bij me houden, want een stad vol toeristen draait toch deels op harde valuta. Dat klopt niet. Egyptes valuta is het Egyptisch pond, geschreven als LE of E£, en zodra ik stopte met dollars en euro’s als reservegeld te behandelen, werd de hele reis simpeler.

Waarom de valutavraag mensen in verwarring brengt

Een deel van de verwarring komt van de boekingsplatforms zelf. Toen ik een Groepstour naar de piramides van Gizeh en de Sfinx vergeleek met een privéoptie, toonden zowel een groepsbezoek aan de piramides en de Sfinx als een privéalternatief hun prijs in dollars op de vermeldingspagina. Zo tonen GetYourGuide en Viator dat nu eenmaal voor een internationaal publiek — het is een weergavevaluta op je scherm, niet wat je daadwerkelijk overhandigt zodra je op het Gizeh-plateau staat. Je kaart wordt voor de boeking zelf in je eigen valuta belast, maar alles wat je ter plaatse uitgeeft — taxi’s, snacks, fooien, een flesje water, een scarabee van een kraampje — wordt geprijsd en betaald in Egyptische ponden.

Ik heb andere bezoekers dollars zien aanbieden aan een verkoper bij Khan el-Khalili, in de veronderstelling dat dit geaccepteerd of zelfs geprefereerd zou worden. Af en toe neemt een groot hotel of touroperator het als vriendelijk gebaar aan, tegen een koers die hun uitkomt, maar dat is niet de norm en geen goede gewoonte om op te vertrouwen. Egypte is geen gedollariseerde economie zoals sommige andere bestemmingen. Als je uitgaat van het tegendeel, ben je je eerste dag aan het friemelen in plaats van te settelen.

Wat ik nu daadwerkelijk meeneem

Mijn werkwijze, na een aantal reizen met basis in centraal Caïro en een hotel bij de piramides in Gizeh, is netjes in tweeën gesplitst.

Contant geld in ponden, voor:

• Kleine aankopen — straateten, flesjes water, een taxi die geen Uber of Careem is, een souvenirkraam
• Baksheesh, wat voortdurend voorkomt en het waard is om er apart over te lezen — ik heb meer geschreven over de mechaniek ervan in mijn gids over baksheesh en fooien
• Kleine uitgaven bij kleinere bezienswaardigheden waar een kaartlezer ofwel niet bestaat, ofwel die dag niet werkt

Kaart, voor:

• Hotels, vrijwel zonder uitzondering
• Winkelcentra
• De meeste zitrestaurants, vooral in Zamalek, Garden City en de grotere toeristische plekken

Dit is geen vaste regel, eerder een patroon dat ik keer op keer zie kloppen bij bezoeken aan Caïro en dagtochten naar Sakkara en Alexandrië. Hoe groter en formeler de onderneming, hoe groter de kans dat een kaart werkt. Hoe kleiner en lokaler, hoe meer je ponden bij de hand nodig hebt.

Waar je ponden haalt, en waarom ik stopte met erover na te denken

Vroeger kwam ik aan met een klein voorraadje dollars, van plan om die op de luchthaven te wisselen, en maakte ik me zorgen over een slechte koers. Tegenwoordig sla ik die stap over en pin ik ponden bij een geldautomaat na aankomst op Cairo International Airport (CAI), op dezelfde manier als ik contant geld in de meeste landen zou regelen. Ik ga je hier geen specifieke wisselkoers of tarief geven — die veranderen, en de voorwaarden van je eigen bank zijn belangrijker dan wat ik ook op deze pagina zou kunnen zetten. Wat ik wel zeg: overdenk dit niet te veel. Neem een kaart mee die internationaal werkt, haal ponden zodra je ter plaatse bent, en vul aan onderweg.

Als je liever aankomt met een portemonnee die al gevuld is, kan dat ook — zorg dan alleen dat je ponden inwisselt, niet dollars of euro’s die je hoopt direct uit te geven.

Een opmerking over tourprijzen en wat je daadwerkelijk betaalt

Hier denk ik dat de verwarring voor veel first-timers verder toeneemt. Je boekt misschien een felucca-zonsondergangstocht of dinercruise op de Nijl en ziet de vermelding geprijsd in euro’s, om vervolgens aan het eind van de avond een fooi in ponden aan een bootbemanningslid te geven. Of je bezoekt het Egyptisch Museum via een museumbezoek met ticket dat je online in je eigen valuta hebt geboekt en betaald, en koop je daarna buiten een koffie in ponden, contant. Beide zijn normaal en correct. De valuta van het boekingsplatform en de valuta van het land zijn twee aparte dingen, en alleen het pond is wat je daadwerkelijk uitgeeft binnen Egypte.

Vooraf geboekte museum- en sitecombinaties, zoals een gecombineerde dag piramides en Egyptisch Museum, werken op dezelfde manier: je betaalt de tour zelf zoals het platform factureert, en alles wat daaromheen bijkomt — een snack, een fooi voor de gids, een klein souvenir — komt uit je eigen zak, in ponden.

Wat ik een eerste bezoeker zou vertellen

Neem geen dollars of euro’s mee in de verwachting die direct uit te geven, afgezien van het zeldzame hotel of hoogwaardige touroperator die het als vriendelijk gebaar behandelt. Ga er ook niet van uit dat kaarten je door de dag helpen — een groot deel van wat Caïro de moeite waard maakt, de marktkraampjes, de kleine cafés, de baksheesh die je vaker geeft dan je verwacht, draait op contant geld in ponden. Land, haal ponden, houd een kaart achter de hand als back-up voor de grotere, formelere plekken, en je hoeft je reis niet te besteden aan valutarekenwerk dat niet nodig is. Het scheelt één ding om te managen in een stad waar het verkeer en het sightseeing al genoeg van je aandacht vragen — meer over realistische timing daarvoor in mijn notities over verkeer en reistijden in Caïro en, voor het volledige budgetplaatje, Caïro op een budget en geld, kaarten en geldautomaten in Caïro.

Voor alles rond oplichting, afdingen en waar mensen in Caïro het vaakst met geld de mist ingaan, verwijs ik je ook graag naar toeristische oplichting om te vermijden en hoe je afdingt voordat je naar de markten gaat.