Geld, kaarten en pinautomaten in Caïro

De valuta is het Egyptische pond, niet de dollar

Egypte’s valuta is het Egyptische pond, geschreven als EGP, LE of E£. Het is niet de Amerikaanse dollar en niet de euro, en dat blijft zo, ook als een tourvermelding op een boekingsplatform voor het gemak een prijs in dollars of euro’s toont. Sommige chauffeurs, marktkraampjes en officieuze geldwisselaars bij toeristische plekken noemen prijzen ook in buitenlandse valuta, meestal tegen een koers die in hun voordeel is, niet in het jouwe. Betalen in ponden, of op zijn minst de pondtegenwaarde controleren voordat je contant geld overhandigt, voorkomt dat je geld verliest aan een informele wisselkoers die in de prijs is verwerkt.

Dit is geen kleinigheid. Bezoekers die aannemen dat dollars “net zo goed als contant geld” zijn in Caïro, betalen uiteindelijk meer voor taxi’s, souvenirs en informele diensten dan iemand die in ponden vraagt en betaalt. Als een prijs alleen in vreemde valuta wordt genoemd, vraag dan wat het in EGP is voordat je akkoord gaat.

Contant geld dat je elke dag echt nodig hebt

Contant geld blijft essentieel in Caïro, zelfs voor reizigers die verder overal met kaart betalen. Het dekt:

• Taxi’s, tuktuks en informele chauffeurs, van wie de meeste geen kaarten aannemen — rit-apps zijn de uitzondering, en een korte gids over Uber en Careem in Caïro legt uit hoe betalen in de app de contant-geld-vraag omzeilt bij ritten van A naar B
• Kleine winkeltjes, straathapjeskraampjes en marktverkopers
• Extra’s ter plekke die een gids noemt (een toiletgeld, een kleine lokale dienst) — hoe toegangskaartjes in Caïro precies werken beschrijft welke van deze officiële kosten zijn en welke dichter bij baksjisj liggen
• Baksjisj — zie hieronder, dit is de categorie die mensen het meest onderschatten
• Elk kraampje in de Khan el-Khalili-bazaar, waar afdingen en contant geld hand in hand gaan

Neem kleine coupures mee. Grote biljetten zijn lastig te wisselen op markten en bij chauffeurs, en een verkoper die niet kan wisselen, rondt de prijs vaker naar boven af dan naar beneden. Een korte gids over afdingen in Caïro is nuttige achtergrondinformatie vóór een eerste bezoek aan de bazaar, want onderhandelen en contant geld gaan daar samen.

Hoeveel je per dag meeneemt, hangt af van het programma — een dag rond dingen om te doen in Gizeh met een privéchauffeur vraagt om een andere contant-geld-voorraad dan een wandeldag door dingen om te doen in Islamitisch Caïro. Belangrijker dan het totaalbedrag is genoeg kleine biljetten hebben voor meerdere transacties, niet één grote reserve die je niet kunt wisselen.

Baksjisj: de fooicultuur die je niet kunt overslaan

Baksjisj is het woord voor klein contant geld dat gegeven wordt voor een dienst, een gunst, of simpelweg omdat iemand zijn werk doet — een toiletbeheerder, een bewaker bij een site die een hoek voor een foto aanwijst, een hotelportier, een chauffeur aan het einde van de dag — voor wie zelf een auto regelt in plaats van mee te gaan met een tour, zet een privéchauffeur huren in Caïro uiteen wat normaal al in de ritprijs zit en wat overblijft voor baksjisj erbovenop. Het is verweven met het dagelijkse leven in Egypte, veel meer dan fooi geven in veel andere landen, en het is niet beperkt tot restaurants.

Reizigers die zonder kleine biljetten aankomen, of die aannemen dat een servicetoeslag op de rekening alles dekt, merken vaak dat de dag meer wrijving kent dan nodig: bewakers en personeel die baksjisj verwachten en het niet krijgen, kunnen onvriendelijk worden, en een chauffeur die zich aan het einde van een lange dag tekortgedaan voelt, is geen goede manier om de dag af te sluiten. Een aparte pagina over baksjisj en fooi geven in Egypte gaat dieper in op wie je fooi geeft, in welke ruwe bandbreedte, en hoe dat uitpakt over een meerdaagse reis — de moeite waard om vooraf te lezen, niet tijdens, een eerste bezoek.

De praktische tip voor de portemonnee: houd een voorraadje kleine biljetten apart van het geld voor grotere aankopen, zodat baksjisj niet inteert op het geld dat bedoeld is voor een taxi terug.

Waar kaarten goed werken in Caïro

Kaarten zijn echt handig op een specifieke reeks plekken:

Plek	Kaartacceptatie
Internationale hotelketens, luxere onafhankelijke hotels	Betrouwbaar
Winkelcentra (Cairo Festival City, Mall of Egypt en vergelijkbare)	Betrouwbaar
Restaurants met bediening in centraal Caïro, Zamalek, Heliopolis	Meestal betrouwbaar
Online boekingen (GetYourGuide, Viator, hotels)	Betrouwbaar
Tuktuks, informele taxi’s	Alleen contant
Marktkraampjes, straathapjes	Alleen of bij voorkeur contant
Kleine onafhankelijke cafés, lokale eetgelegenheden	Gemengd, vaak alleen contant

Het patroon is eenvoudig: overal met een vaste winkelruimte en een formele kassa neemt doorgaans kaarten aan; overal transactioneel en informeel — een chauffeur, een kraampje, een straatverkoper — niet. Tussen de twee uitersten in zit een groot deel van het dagelijks leven in Caïro, en daarom blijft contant geld nodig, zelfs voor reizigers die liever niet veel bij zich dragen.

Contactloze en chipkaarten werken beide bij vrijwel elke automaat die kaarten accepteert; er is weinig reden om een kaart mee te nemen die alleen een magneetstrip heeft.

Pinautomaten: waar je ze vindt en hoe ze zich gedragen

Pinautomaten zijn wijdverspreid in Caïro en Gizeh — in malls, hotellobby’s, bij de luchthaven en verspreid langs hoofdstraten — maar ze verschillen in betrouwbaarheid. Een paar praktische punten:

• Bankgebonden automaten bij een bemand filiaal, mall of hotel zijn de veiligste keuze: er is iemand in de buurt als een kaart wordt ingehouden of een transactie mislukt.
• Losstaande straatautomaten zijn overal te vinden en meestal prima, maar controleer op een losse kaartsleuf of iets dat eraan lijkt bevestigd in plaats van ingebouwd voordat je er een gebruikt.
• Weigering van buitenlandse kaarten gebeurt af en toe. Het loont om een tweede kaart als reserve mee te nemen, en een iets groter bedrag op te nemen als een automaat wel werkt, in plaats van meerdere kleinere opnames te doen en het risico op kosten per keer te lopen.
• Opnamekosten variëren per bank, zowel de Egyptische bank achter de automaat als de bank van de reiziger zelf; er is geen vast bedrag te noemen, dus check vooraf bij je eigen bank wat er wordt gerekend voor een buitenlandse opname.

Voor wie aankomt op Cairo International Airport (CAI) staan er pinautomaten in de aankomsthal — handig om een eerste voorraad ponden op te nemen voor de taxi of chauffeur naar Gizeh, voordat je bij een hotel met betrouwbaardere automaten in de buurt aankomt.

Geld wisselen: luchthaven, banken, hotels

Vreemde valuta wisselen voor ponden is eenvoudig op de luchthaven, bij bankfilialen en aan de balie van hotels, al verschillen de koersen onderling. Wisselbalies op de luchthaven zijn handig om meteen bij aankomst een eerste voorraad ponden te hebben, maar bieden niet altijd de scherpste koers; bankfilialen in de stad doen het over het algemeen beter. Straatwisselaars buiten officiële locaties kun je beter vermijden — er is geen verhaal als het bedrag te laag blijkt of de koers verkeerd wordt opgegeven.

Welke route je ook kiest, tel de ontvangen ponden na voordat je bij de balie wegloopt, en bewaar het wisselbewijs als een groot bedrag wordt gewisseld, want sommige banken vragen erom als ponden voor vertrek weer worden teruggewisseld.

Tours online boeken versus contant betalen ter plekke

De meeste dagtochten en activiteiten rond Caïro en Gizeh worden online geboekt en betaald via GetYourGuide of Viator, in welke valuta het platform ook toont — voor de boeking zelf hoef je geen ponden bij je te hebben. Wat wél contant geld vraagt, is wat er die dag gebeurt: baksjisj voor de chauffeur en de gids, een kleine toegangsextra die het programma noemt, of een stop bij een markt die de tour meeneemt.

Een avondlijke felucca-tocht met diner, bijvoorbeeld, of een stop die in een stadstour is verwerkt, wordt online vooraf betaald; wat overblijft voor contant geld is de fooi aan het einde. Een avondtour door Caïro is een goed voorbeeld — de boeking gaat via kaart, maar het loont om kleine biljetten bij je te hebben voor de chauffeur en het personeel onderweg. Hetzelfde geldt voor een begeleide food tour langs Caïro’s straathapjesplekken: verkopers langs de route zijn alleen contant, ook al is de tour zelf vooraf betaald.

Voor de prijs van een specifieke activiteit is het tarief van die dag op de eigen boekingspagina van de tour het enige cijfer om op te vertrouwen — prijzen wisselen, en niets hier moet als een vast bedrag worden gelezen. Dat geldt net zo goed voor een tuktuktocht door de oudere straten van de stad als voor een langere uitstap zoals een praktische Egyptische kookles, waarbij ingrediënten en marktstops meestal in de online prijs zijn inbegrepen, maar een fooi voor de gastheer een apart, contant onderdeel is.

Meerdaagse programma’s die verschillende stops combineren — Gizeh, Islamitisch Caïro, Sakkara — worden ook meestal als pakket online betaald; zie Caïro met een budget voor hoe het contante en het kaart-gedeelte van een langere reis doorgaans is verdeeld.

Geldfouten die het vermijden waard zijn

Een handvol vermijdbare fouten komt steeds weer terug bij bezoekers die voor het eerst komen:

• Aannemen dat een dollarprijs een echte prijs is. Als een chauffeur of kraampje alleen in dollars of euro’s rekent, vraag dan naar de pondtegenwaarde voordat je betaalt.
• Alleen grote biljetten bij je hebben. Een biljet van 200 EGP is lastig te wisselen voor een tuktukchauffeur of marktkraampje; kleinere biljetten gaan sneller en voorkomen lastig afronden.
• Baksjisj helemaal overslaan. Het is in de meeste dagelijkse situaties in Egypte geen optionele beleefdheid; zonder kleine biljetten daarvoor loop je later op de dag vaker tegen wrijving aan.
• Een pinautomaat gebruiken die er geknoeid uitziet. Een losse kaartsleuf of een opzetstuk over het toetsenbord is reden genoeg om naar de volgende automaat te lopen.
• Vertrouwen op kaarten voor taxi’s en tuktuks. Bijna geen van beide neemt kaarten aan; zonder contant geld komen te zitten onderweg betekent op zoek naar een pinautomaat voordat je thuis bent.
• De eigen prijspagina van de tour niet checken. Prijzen op platforms wisselen, en geen bedrag elders genoemd moet als actueel worden beschouwd — kijk naar de vermelding zelf, of dat nu een minder bekende hoekjes-tour is of iets anders dat voor de reis is geboekt.

Voor een bredere lijst van veelvoorkomende valkuilen naast geld — van officieuze gidsen tot te dure foto-plekjes — zie Toeristische oplichting in Caïro om te vermijden. Een gerelateerd artikel voor de reis als geheel is dollars, euro’s of Egyptische ponden, dat ingaat op waarom prijzen in vreemde valuta zo gebruikelijk zijn bij toeristische plekken specifiek.

Geld en kaarten in Caïro: veelgestelde vragen

Moet ik dollars of euro’s meenemen naar Caïro?

Neem een kaart mee en pin Egyptische ponden ter plekke, in plaats van een portemonnee vol buitenlands geld mee te sjouwen. Egypte’s valuta is de EGP; dollars of euro’s zijn alleen nuttig als kleine noodreserve, en sommige chauffeurs of winkels rekenen ze tegen een slechte koers.

Zijn Egyptische ponden ook nodig voor boekingen via GetYourGuide of Viator?

De boeking zelf wordt meestal online met kaart betaald, in welke valuta de vermelding ook toont. Ponden heb je nodig voor de fooi van de chauffeur, extra’s die de gids die dag noemt, of een toiletbeheerder ter plekke — kijk op de tourpagina zelf voor het geldende tarief in plaats van van een vast bedrag uit te gaan.

Accepteren hotels en restaurants in Caïro kaarten?

Middenklasse en luxere hotels, winkelcentra en de meeste restaurants met bediening nemen probleemloos kaarten aan. Straathapjeskraampjes, kleine cafés, tuktuks en marktkraampjes zoals in Khan el-Khalili zijn cash-only of geven de voorkeur aan contant geld.

Waar pin je het beste in Caïro?

Bankgebonden pinautomaten in malls, hotellobby’s of bij de luchthaven zijn doorgaans het betrouwbaarst en het minst gevoelig voor geknoei. Losstaande pinautomaten op straat zijn overal te vinden maar wisselen in betrouwbaarheid, en het loont om een reservekaart bij je te hebben voor het geval een automaat een buitenlandse kaart weigert.

Hoeveel contant geld moet ik dagelijks bij me hebben in Caïro?

Genoeg voor een taxi of twee, een maaltijd, kleine aankopen en baksjisj voor de chauffeurs, gidsen en het personeel van die dag — het precieze bedrag hangt af van je programma, maar kleine coupures zijn belangrijker dan het totaalbedrag, want grote biljetten zijn vaak lastig te wisselen.

Is baksjisj hetzelfde als een fooi?

Het overlapt met fooi geven, maar gaat verder: baksjisj is klein contant geld voor een dienst, een gunst, of simpelweg omdat iemand zijn werk goed doet, van een toiletbeheerder tot een bewaker bij een site die een mooie foto-hoek aanwijst. Het is gebruikelijk in Egypte, geen optionele vrijgevigheid.

Wat moet ik doen als een pinautomaat mijn kaart inslikt of er verdacht uitziet?

Vermijd automaten met een losse kaartsleuf, extra opzetstukken, of geen enkel bankmerk, en geef de voorkeur aan pinautomaten bij een bemand bankfiliaal, mall of hotel waar iemand aanwezig is. Als een kaart wordt ingehouden, is het filiaal waarbij de kaart hoort de eerste die je belt, niet de uitbater van de losstaande kiosk.